امر و قائم در بين ما ( خانواده ) است و آن كه خونها را بريزد و مورد حمايت خداست از ماست و خداوند فرموده است : « وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً » « 1 » ماييم اولياى حسين‌بن على عليهما السلام و بر راه و روش و آيين اوييم » . « 2 » 30 - « 3 » از زراره نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به قول خداى تعالى : « وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ » « 4 » پرسيدم ، فرمود : « نمىبينى محاصره كنندگان تسبيح خود را مىشكنند » . « 5 » 31 - از مسعدةبن صدقه به نقل از امام صادق عليه السلام از قول پدرش آورده است كه مردى بر آن حضرت وارد شد ، عرض كرد : پدر و مادرم فدايت باد ! مىبينم خداوند در كتاب خود ( قرآن ) مىفرمايد : « وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ » ؟ « 6 » فرمود : « او خودِ كمال است » . آن مرد گفت : آيا چوب خشك هم تسبيح مىگويد ؟ فرمود : « آرى ، مگر نشنيده چوب خانه چگونه مىشكند و همان تسبيح اوست ! پس در هر حال خداوند پاك و منزّه است ! » . « 7 » 32 - از زيدبن على عليه السلام نقل كرده است ، مىگويد : بر امام باقر عليه السلام وارد شدم ، بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم را ذكر كرد و فرمود : « مىدانى بسم اللَّه

--> ( 1 ) - اسراء / 33 . ( 2 ) - تفسير عياشى : 2 / 291 . ( 3 ) - همان : 2 / 293 : حديث ( 29 ) قبلًا به شمارهء ( 15 ) گذشت - م . ( 4 ) - اسراء / 44 : هيچ موجودى نيست مگر تسبيح خدا را مىگويد . ( 5 ) - تفسير عياشى : 2 / 294 . ( 6 ) - اسراء / 44 : . . . ولى شما تسبيح آنها را درك نمىكنيد . ( 7 ) - تفسير عياشى : 2 / 294 .